مقاله – ممیزی بالینی ترانسفوزیون فرآورده های خونی در کودکان مبتلا به تالاسمی در …

۲-۱-۱-۲ اجزای حاکمیت بالینی:
حاکمیت بالینی از اجزای زیر تشکیل شده است:
مدیریت خطر Risk Management
استفاده از اطلاعات Use of information
اثربخشی بالینی Clinical Effectiveness
تعامل با بیمار و جامعه Patient and public involvement
ممیزی بالینی Clinical Audit
مدیریت کارکنان Staff Management
آموزش و یادگیری Education and Training(32)
۲-۱-۲ ممیزی:
محدودهای از تعاریف برای ممیزی وجود دارد. ممیزی عبارتست از توجه کردن به آنچه که انجام میدهیم، یاد میگیریم و در صورت نیاز تغییر میدهیم. ممیزی با بررسی و بهبود مراقبت بهداشتی ارائه شده، منابع استفاده شده، مراقبت داده شده و نتایج مربوط میشود. ممیزی یک روش کاملاً ساده و فرایندی مستمر است که شما را قادر میسازد تا کیفیت مراقبتی را که برای بیمارتان فراهم میکنید کنترل و سپس بهبود ببخشید (۳۳, ۳۴). مارینکر[۲] ممیزی پزشکی را بعنوان تلاش برای بهبود کیفیت مراقبت پزشکی توسط سنجش عملکرد در ارتباط با استانداردهای مورد نظر و با بهبود این عملکرد تعریف میکند (۳۳).
ممیزی بالینی:
ممیزی بالینی فرایندی است برای ارتقای کیفیت خدمات بالینی که از مجموعهای از فعالیتهای به هم مرتبط تشکیل شده است. در این فرایند، استاندارد ارائه خدمت یا مراقبت مورد نظر تعیین و تدوین میشود، سپس وضعیت موجود بررسی گردیده و مواردی که عدم تطابق با استاندارد وجود دارد مشخص میشود. در نهایت در مکانهایی از اختلاف، که امکان مداخله وجود دارد مداخله صورت گرفته و پس از یک بازه زمانی مناسب، به منظور ارزیابی میزان اثربخش بودن مداخله انجام شده، ممیزی مجدد انجام میشود. به مجموعه این فرایندها چرخه ممیزی بالینی گفته میشود (۲۶).
۱-۲-۱-۲ مراحل ممیزی:
ممیزی به طور کلی شامل ۵ مرحله زیر میباشد:
تعیین استانداردها-بررسی استانداردها و یا دستورالعملهای موجود
جمعآوری دادهها (بررسی وضعیت موجود)-جمعآوری دادههای مورد نیاز خاص، همانگونه که توسط اهداف ممیزی تعریف شده
مقایسه-مقایسه عملکردها و شاخصها با استانداردهای از پیش تعریف شده
مداخله-انجام تغییرات با توجه به یافته در صورت لزوم
ممیزی مجدد-انجام مجدد ۴ مرحله قبلی جهت اطمینان از بهبود کیفیت فرایند مورد نظر (۲۱)
۳-۱-۲ ترانسفوزیون خون
خون و فرآوردههای خونی توسط پرسنل بیمارستان تزریق میشود، بنابراین دستیابی به دانش پروتکلهای تزریق خون بیمارستان برای حفظ امنیت بیمار و مدیریت عمومی خطر، مهم است (۳۵). همچنین خون و فرآوردههای آن عمر محدودی دارند، تهیه خون و فرآوردههای خونی، نگهداری، انتقال و تزریق این اجزا هر یک فرایند مخصوص به خود را دارد، لذا باید بر تمامی مراحل فوق نظارتی وجود داشته باشد (۳۶).
اولین اشاره به انتقال خون در تاریخ، بیشتر جنبه افسانه دارد. نخستین تلاش برای انتقال خون به انسان در سال ۱۳۷۶ میلادی توسط پزشک جوانی به نام ژان انجام شد. تحقیقات اولیه در مورد انتقال خون بصورت علمی توسط جیمز ملاتورل در قرن ۱۸ صورت گرفت و در سالهای متمادی بررسی و تحولات گوناگون در این زمینه، انتقال خون را به شکل کنونی درآورده است (۲)هدف از انتقال خون افزایش اکسیژناسیون بافتی و جایگزین خون از دست رفته در خونریزی است که در نهایت پیشآگهی بیماری را بهبود خواهد بخشید (۳). انتقال خون در بسیاری از بیماریها از جمله تالاسمی، اعمال جراحی و زایمان اهمیت حیاتی دارد و در عین حال انتقال خون همیشه با خطرات و مشکلات عدیدهای همراه است: از جمله بیماریهای عفونی مثل هپاتیت، ایدز، مونونوکلئوز عفونی، تضعیف سیستم ایمنی، واکنشهای همولیتیک و غیر همولیتیک، ناسازگاریهای خونی و … از طرفی انتقال خون هزینه بالایی را طلب میکند (۸).
۴-۱-۲ فرآوردههای خونی
پزشکان امروزه برای درمان بیماران از انواع مختلف فرآوردههای خونی استفاده میکنند. بر اساس نیاز بیمار، پزشک میتواند برای تزریق گلبولهای قرمز از خون کامل، گلبولهای قرمز، گلبولهای قرمز حاوی لکوسیت کم، گلبولهای قرمز منجمد/گلیسرولزدایی، گلبولهای قرمز شسته شده، گلبولهای قرمز احیا شده و گلبولهای قرمز اشعه داده شده استفاده کند (۳۷).
۱-۴-۱-۲ خون کامل:
خون کامل حاوی ۴۵±۴۵۰ میلیلیتر خون اهدایی به اضافه محلول ضد انعقاد و نگهدارنده است. خون کامل منبع اصلی تولید کلیه فرآوردههای خونی میباشد که حاوی گلبولهای قرمز، گلبولهای سفید، پلاکتها و پلاسماست که در یک محلول مناسب ضد انعقاد/نگهدارنده جمعآوری میشود (۳۷).
۲-۴-۱-۲ خون تازه:
خون کامل تازه برای بیماران خاصی نظیر نوزادان درخواست میشود. عدهای معتقدند، خون تازه دارای ظرفیت حمل اکسیژن بالاتری میباشد، زیرا خون تازه حاوی میزان DPG 3و۲ (DiPhosphoGlycerate) بیشتر و مواد دفعی کمتری (نظیر پتاسیم) در مقایسه با خون کهنه است. در اکثر گیرندگان خون، میزان DPG 3و۲، ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از انتقال به حد طبیعی باز میگردد، از این رو در انتقال خونهای معمولی مشکلی ایجاد نمیشود (۳۸).
۳-۴-۱-۲ گلبول قرمز متراکم(P.C):
بدنبال سانتریفیوژ و رسوب خون کامل اهداکننده و جدا کردن پلاسما بدست میآید. اگر جداسازی در سیستم بسته باشد تاریخ انقضای گلبول قرمز مثل تاریخ انقضای خون کامل (۳۵-۴۲ روز) است. اما اگر جدا کردن پلاسما در یک سیستم باز انجام شده باشد تاریخ انقضای گلبول قرمز به ۲۴ ساعت کاهش مییابد تا آلودگی باکتریایی در خون ایجاد نشود. در گلبولهای قرمز حاوی محلولهای افزودنی AS (Additive Solution) هماتوکریت ۶۰-۵۲% است که به مدت ۴۲ روز و گلبولهای قرمزی که در CPDA-1 نگهداری میشوند هماتوکریت ۸۰-۷۰% داشته و بمدت ۳۵ روز قابل نگهداری هستند (۳۹).
۴-۴-۱-۲ فرآوردههای حاصل از گلبول قرمز:
۱) گلبول قرمز کم لوکوسیت:
لکوسیتهای موجود در فرآوردههای خونی، باعث ایجاد واکنشهای زیانبار در بیمار حساس شده میشوند. از جمله عوارض جانبی، واکنشهای تبزای غیر همولتیک ناشی از انتقال خون است که به دنبال آلوایمونیزاسیون بیمار با آنتیژنهای لکوسیت انسانی (HLA) ایجاد میشود، در نتیجه بیمار نسبت به انتقال پلاکت مقاوم میشود (۴۰). فرآوردههای خونی کم لوکوسیت همانند گلبولهای قرمز متراکم، در کاهش وقوع واکنشهای زیانبار موثر هستند. همچنین کاهش لکوسیت، خطر انتقال عفونتهای ویروسی که در لکوسیتها ظاهر میشوند را کاهش خواهد داد. سیتومگالوویروس (CMV)، اپشتینبار ویروس و ویروس لنفوسیت T انسانی نوع I (HTLV-I) انحصاراً از طریق اجزای سلولی خون و عمدتأ لکوسیتها منتقل میشوند (۴۱, ۴۲).
۲) گلبول قرمز شسته شده (W-PRBCs):
گلبول قرمز متراکم را با استفاده از یک یا دو لیتر نرمالسالین شستشو میدهند تا همه عناصر آن بجز گلبول قرمز کاهش یابد (۴۳).

نوشته ای دیگر :   مقاله علمی با منبع : تقسیم بندی مشتریان بر اساس تمایل به خرید کالای سبز در ...

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  pipaf.ir  مراجعه نمایید.