عبارت بود از: مهارت‌هاي ارتباطي 46/55، مسئوليت پذيري 57/6، خودگرداني 07/4، مقابله اي 62/3، پرکردن اوقات فراغت 58/2، درک ارزش‌هاي اجتماعي 84/1 و آشنايي با قوانين اجتماعي44/0 درصد. نتيجه‌ي بدست آمده بيانگر آن است که اگر مدرسه عملکرد واقعي و موثري در انتقال کليه ي مهارت‌هاي ضروري اجتماعي به دانش آموزان داشته باشد، بايد فرصت هاي عمدي، برنامه هاي مدون و طرح هاي قابل اجرا در اين زمينه عملکرد دوره ي متوسطه را در ايجاد و پرورش داشته باشد و وضعيت موجود پاسخگويي تامين همه ي نيازهاي اجتماعي دانش آموزان نيست.
اميري (1386)، در پژوهشي مهارت هاي اجتماعي در گروه هاي منزلت اجتماعي از زاويه ي روابط با همگنان را شناسايي کرده است. به اين منظور از مناطق مختلف آموزش و پرورش شهر اصفهان بصورت تصادفي تعداد 24 کلاس (دخترانه و پسرانه ) که در برگيرنده 826 نفر دانش آموز در مقاطع مختلف دوم ابتدايي، پنجم ابتدايي و دوم راهنمايي بودند انتخاب شده. جهت تعيين منزلت اجتماعي آزمودني ها در بين همگنان از روش جامعه سنجي استفاده شد. پس از اجراي جامعه سنجي بر روي همهي دانش آموزان و تنظيم جامعه نما 288 نفر در چهار گروه منزلت اجتماعي پذيرفته شده، به خود رها شده، متوسط و طرد شده برگزيده شدند. براي سنجش مهارت اجتماعي در گروه هاي مختلف منزلت اجتماعي از فرم ايراني مقياس مهارت اجتماعي ماتسون که در برگيرنده ي پنج عامل (مهارت اجتماعي مناسب، جرات نامناسب، برانگيخته/ متمرد، اعتماد بنفس بيش از حد و حسادت/ گوشه گيري) است استفاده شد. نتايج نشان داد تفاوت معني داري بين گروه پذيرفته شده و طرد شده در هر پنج مهارت وجود دارد. همچنين نتايج نشان داد مهارت 1 در گروه پذيرفته شده و مهارت 5، 4، 3، 2 در گروه طرد شده ميانگين بالاتري را نشان دادند. در مهارت 2 بين گروه پذيرفته شده و به خود رها شده و متوسط، در مهارت 3 بين گروه متوسط و پذيرفته شده، در مهارت 4 بين گروه طرد شده و به خود رها شده و بين گروه متوسط و پذيرفته شده، در مهارت 5 بين گروه پذيرفته شده و به خود رها شده و متوسط تفاوت معنيداري وجود دارد.
صدري و همکاران(1387) در تحقيقي به بررسي تأثير برنامه آموزش مهارت هاي اجتماعي- هيجاني بر هوش هيجاني دانش آموزان پرداختند. يافته هاي اين پژوهش نشان داد که آموزش مهارتهاي اجتماعي- هيجاني در افزايش مؤلفه هاي اصلي هوش هيجاني دانش آموزان گروه آزمايش مؤثر بوده است.
يزداني پور و يزد خواستي(1391)، در پژوهشي که روي دختران 6تا7 ساله انجام دادند، مشاهده کردند که بازي هاي گروهي مي تواند به گونه اي مؤثر، مهارت هاي اجتماعي كودكان دختر پيش دبستاني را افزايش دهد.
2-14-2-2- پژوهش هاي خارج از کشور:
سيگلمن و شفر66(1995)، در تحقيقي به اين نتيجه رسيدند برخي از کودکان قادر به بدست آوردن پذيرش همگنان نيستند بخاطر اينکه مهارت هاي اجتماعي ناکافي دارند.
آندرياس67 و همکاران(2006)، در پژوهشي آموزش مهارت هاي اجتماعي کودکان در پيشگيري از بحران بزهکاري: تأثيرات رفتارهاي ضد اجتماعي و صلاحيت اجتماعي: نتايج حاصل تأثير مثبت کلي معني دار 39 درصد را پس از مداخله و 28 درصد در مطالعه تکميلي (سه ماه و بيشتر)نشان داد. ارزيابيهاي فشار ضد اجتماعي بويژه زماني که بزهکاري مورده ارزيابي قرار گرفت بيشتر بود.
وان هاسلت68(2007)، در تحقيقي در زمينه ي تاثير مهارت هاي اجتماعي بر تطابق، سازگاري، موفقيت تحصيلي کودک معلول، و ايجاد رابطه با همسالان انجام داده است، نتايج اين تحقيق نشان داده که آموزش مهارت هاي اجتماعي به کودکان معلول حائز اهميت بوده و همچنين ايشان تأثير آموزش بر مهارت اجتماعي کودکان نابينا را مثبت گزارش کرده اند.
در بررسي هاي انجام شده روي دختران و پسران با ميانگين سن19/14 كه مشكل پرخاشگري و خشونت داشته اند، آموزش مهارت هاي اجتماعي با تمركز اين آموز ش ها روي خشونت وپرخاشگري، به نحو قابل توجه اين علائم ر اكاهش داده است. گرچه خشونت و پرخاشگري درپسران بيشتر از دختران بوده است ولي اين آموزش‌ها تأثير بيشتري روي دختران داشته است. داشته است(وينستوك69،2009).
در پژوهش ديگري كه در دانشگاه كلمسون روي دانشجوياني كه مشكل تحصيلي و آموزشي و يادگيري داشته اند انجام شده است و آنها را تحت درمان با آموزش مهارت هاي اجتماعي قرار داد ه اند، اين گونه آموزشها روي مشكلات آنها تأثيرات به سزايي داشته است وحتي باعث افزايش علاقه آنها به درس و تحصيل و لذت بردن از آن شده نيز است (ميلسوم و ، جيانويله70، 2010)، دوبينز و همكاران(2010) در تحقيقي كه روي دانشجويان يك دانشگاه انجام دادند، دانشجويان را به دو گروه تقسيم كردند، گروهي كه آموزش مهارت هاي اجتماعي دريافت مي كردند و گروهي كه از آموزش مهارتهاي اجتماعي محروم بودند، پس از پايان بررسي مشخص شد كه دانشجوياني كه تحت آموزش مهارت هاي اجتماعي بودند از نظر، رفتاري و تحصيلي در وضعيت بهتري قرار داشتند.
ين وو71، و همكاران(2010) در پژوهشي كه بر روي دانشجويان تايواني انجام دادند مشاهده كردند كه آموزش مهارتهاي زندگي، باعث پيشرفت در رفتارهاي اجتماعي و همچنين بهبود وضعيت اجتماعي آنها در آينده شده است.
لاچمن72 و همكاران(2010) در تحقيقي كه روي 891 نفر دانش آموزاني كه مشكل بيش فعالي و رفتارهاي قانون شكنانه داشتند مشخص كردند كه آموزش مهار ت هاي زندگي روي علائم ياد شده تأثيرات به سزايي داشته است و كودكاني كه تحت اين گو نه آموزش هاقرار نداشتند رفتارهاي خود را ادامه داده بودند.
ماتسون73 و همكاران(2010) نشان دادند كه آموزش مهارت هاي زندگي بخش مهمي از فرايند رشد مي باشد و عدم دريافت اين آموز شها باعث بروز مشكلاتي در زندگي آتي خواهدشد.
بيكر74 و همكاران (2010)، در تحقيقي كه روي دختران و پسران در سنين 11 سالگي انجام دادند، مشاهده كردند كه اگر كودكان تحت آموزش مهار ت هاي زندگي قرار نگيرند، بعدهادر زندگي در رابطه با مديريت استرس و مهارتهاي خود كنترلي و پختگي فيزيكي و رفتاري و مهارت هاي حل مسأله دچار مشكل خواهند شد، لذا بر آموزش اين گونه مهارت ها از دوران كودكي تأكيد فراوان دارند.

2-15- جمع بندي پيشينه هاي تحقيق:
لولان75(2005 )، معتقد است که بازي وسيله اي مفيد و قدرتمند براي يادگيري است و اگر آموزش چرخشي باشد زمان، زمان بازي آموزشي است که بايد پا به عرصه ي پژوهش و آزمايش بگذارد.
روانشناسان و متخصصان تعليم و تربيت، دوره ي اول کودکي يا پيش دبستاني را دوره اي حساس و مهم در رشد کودک بشمار مي آورند. پژوهش هاي اخير نشان داده اند که اگر در اين مرحله از رشد نسبت به کودک از نظر جسمي، رواني و تربيتي غفلت شود، در مراحل بعد تنها پنجاه درصد جبران ميگردد و پنجاه درصد ديگر هرگز جبران نخواهد شد، اين نيازمند آن مسئله خواهد بود که ويژگي هاي رشد جسماني، حرکتي، شناختي و عاطفي کودکان را بشناسيم و در قالب يافته هاي موجود به آموزش و پرورش کودکان بپردازيم. يکي از محورهاي اساسي در آموزش و پرورش پيش دبستاني تأکيد بر بازي و فعاليت بوده است که بازي، محيط باز محرکي را براي رشد هوشي، کلامي، اجتماعي، عاطفي و جسمي کودکان فراهم مي آورد. بازي تقويت کننده ي نيازهاي فردي، توانايي ها و علايق کودک، و راهي طبيعي براي بيان عقايد و احساسات و نيز پژوهش و شناخت دنياي پيرامون کودک است. در اين ميان يکي از انواع بازي ها، بازي هاي پيش دبستاني بوده اند که از اين قاعده مستثني نبوده است و علاوه بر آنکه موجب پر کردن اوقات فراغت کودکان شده، به گونه اي سازنده و مفيد باعث رشد مهارت هاي ذهني، اجتماعي، شناختي، حرکتي، جسماني و عاطفي کودکان شده است. بازي تقريباً در تمام فرهنگ هايي که مورد بررسي قرار گرفته اند مشاهده شده است، اگر چه در ميزان بازي و گستردگي رقابت يا همکاري توام با آن تفاوت هاي قابل توجيهي وجود دارد، بازي براي کودکان همانند کلام براي بزرگسالان است. در بررسي نظريات بازي گسترده ترين مطالب در نوشته هاي ژان پياژه بنيان گذار تأثير گذارترين نظريه درزمينه ي رشد ذهني مطرح است.
تقريباً در هم? كشورهاي دنيا، كودكان در حدود شش سالگ? تحصي?ت رسم? را آغاز م? كنند، اين زمان? است كه معمو?ً به مهارتهاي شناخت? و اجتماع? ?زم براي فعاليت هاي يادگيري منظم دست يافتهاند. با اين همه، در زمينه ي اينكه كودكان كمتر از پنج سال به چه نوع آموزش هاي? نياز دارند يا اص?ً به آن نياز دارند يا نه، توافق كمتر وجود دارد و در مورد انواع تجربه هاي? كه كودكان پيش دبستان? قبل از ورود به مدرسه دارند، تنوع بسيار مشاهده م? شود(شوراي مل? تحقيقات، 2002 ؛ فيتز جرالد من، كابررا و ونگ76، 2003؛ گلمن77 و همکاران، 2002).
بر اساس نظريات انجمن مل? تعليم و تربيت نوجوانان مهمترين تمرينات دوران كودك?، بازي است. بازي فعاليت? است كه در آن كودك رشد صحيح خويش را نشان م? دهد و در بازي ها رشد و نمو كودكان در تمام زمينه ها به حركت در م? آيد. انجمن مل? آموزش كودكان كم سن، استفاده وسيع از پروژه ها، بازي، كاوش، كار گروه?، مراكز يادگيري و موارد مشابه را توصيه كرده اند(اس?وين،ترجمه سيد محمدي؛ 1385). به طور کلي بازي تأثير مثبتي بر روي کودکان در زمينه هاي مختلف دارد، لذا در اين پژوهش، تأثير بازي هاي پيش دبستاني بر رشد مهارت هاي ذهن? و اجتماعي دختران پيش دبستان? مورد بررس? قرار گرفت.

فصل سوم
روش تحقيق

3-1- مقدمه:
در اين فصل به روش پژوهش، جامعه و نمونه آماري، روش نمونه گيري، روش اجراي پژوهش، ابزار گردآوري اطلاعات و روش تجزيه و تحليل اطلاعات پرداخته شده است.

3-2- روش پژوهش:
پژوهش حاضر يک پژوهش از نوع شبه تجربي با گروه کنترل و آزمايشي به صورت طرح پيش آزمون- پس آزمون است، که به تأثير بازي هاي پيش دبستاني بر مهارت هاي ذهني و اجتماعي كودكان مراكز پيش دبستاني ناحيه يك شهر شيراز در سال تحصيلي93-92 پرداخته است.

3-3- جامعه و نمونه آماري:
جامعه آماري شامل 3086 کودک پيش دبستاني مي باشد که در گروه سني 5 تا 6 سال، در سال تحصيلي 93 -92 در مراکز پيش دبستاني واقع در ناحيه يک شهر شيراز مشغول به تحصيل مي باشند. كه 60 نفر به صورت تصادفي خوشه اي از بين نو آموزان مدارس پيش دبستاني ناحيه يک شهر شيراز انتخاب شدند.

3-4- روش نمونه گيري پژوهش:
جهت انتخاب نمونه از روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي استفاده شده است به اين صورت که جهت جمع آوري اطلاعات پس از اخذ مجوز ابتدا فهرستي از پيش دبستاني هاي ناحيه1 آموزش و پرورش شهرستان شيراز انتخاب شد و از بين تعداد 64 پيش دبستاني دو مرکز پيش دبستاني به صورت تصادفي به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابتدا با حضور در کلاس شركت كنندگان پژوهش بر حسب سن تعيين شده به دو گروه کنترل و آزمايش تقسيم شدند. پس از يکسان سازي گروه ها با استفاده از آزمون هوش ،از كل شركت كنندگان، تعداد60 نفر که30 نفر آن ها پسر و 30 نفر دختر بودند پيش آزمون به عمل آمد. سپس از بين گروه دختران 15 نفر به صورت تصادفي به عنوان گروه آزمايش و 15 نفر نيز به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند و از بين پسران نيز 15 نفر به عنوان گروه آزمايش و 15 نفر هم به عنوان گروه کنترل به صورت تصادفي انتخاب گرديدند و بازي ها که 8 نوع بازي(دو نوع بازي حافظه، بازي مشاغل، هپ بازي، بازي قطار، کارت تصوير، بازي هاي ريتميک، بازي تشخيص صدا) و به رشد و تقويت مهارت هاي ذهني و اجتماعي کودکان کمک مي کند به گروه هاي آزمايش طي دو ماه و هرهفته دو جلسه ي يک و نيم ساعته آموزش داده شد. سپس بعد از آموزش

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید