آیا کمبود روی دارید؟ | بیماری

: مجموعه: بیماریا و راه درمان

: کمبود روی دارین؟

 

نازک شدن موها، ظاهر شدن آکنه های عذاب آور، زخمایی که بهبودی اونا زمان میبره، و احساس همیشگی خستگی و ضعف از جمله نشونه هایی هستن که ممکنه اونا رو با روند پیری یا استرس پیوند بدین و از این رو، توجه لازم رو به اونا نداشته باشین. اما این نشونه ها می تونن نشون دهنده کمبود ماده مغذی روی در بدن شمام باشن.

 

روی به عنوان عنصری که می تونه در پیشگیری و کمک به بهبودی سریع تر سرماخوردگی نقش داشته باشه، شناخته می شه، اما این ماده مغذی جنبه هایی بالاتر از تقویت سیستم ایمنی بدن رو در بر میگیره. روی عنصریه که بدن به دریافت مقدار خیلی از اون نیاز نداره، اما پشتیبان بیشتر از ۳۰۰ کارکرد در بدن آدم، از جمله ایجاد سلولای نوین پس از مریضی و آسیب دیدگیه. خیلی از پزشکان بر آثار روی واسه کمک به درمان بعضی بیماریای شایع، مانند مشکل در کارکرد روده و سلامت روان متمرکز شدن.

 

هر سیستمی در بدن که تماشاگر گردش سریع سلولیه از روی استفاده می کنه. سیستم ایمنی بدن آدم نمونه ای از یه سیستم سلولی متکی به ماده معدنی روی واسه بازسازیه. هم اینکه، هر مرحله رشد و پیشرفت از چرخه زندگی، مانند بارداری و اوایل دوران کودکی، زمونه ای هستن که مصرف روی از اهمیت خاص ای در اونا برخورداره. واقعا، روی از بلوکای سازنده کلیدی حساب می شه.

 

دریافت دوز روزانه روی

مثل کلسیم و منیزم، . بدن آدم توانایی تولید روی رو نداره و اونو از منابع غذایی مصرفی دریافت می کنه. معمولا، دو تا سه گرم روی در استخوانا و عضلات ذخیره شدن، اما این اندازه واسه انجام تموم وظایف روی کافی نیس. بر همین اساسه که آدم روزانه به مصرف این ماده معدنی نیاز داره.

 

اندازه دوز دریافتی پیشنهاد شده روزانه روی برابر با ۱۱ میلی گرم واسه آقایون و هشت میلی گرم واسه بانوانه.

گیاهخواران و وگانا باید توجه بیشتری به اندازه روی مصرفی خود دارا باشن. با اینکه این ماده معدنی فت و فراوون در غلات و حبوبات پیدا میشه، اما بدن در جذب اون به واسطه وجود ترکیبات ضد مواد مغذی درگیاهان که به نام فیتاتا شناخته می شن، می تونه با مشکل مواجه شه. روی به این ترکیبات پیوند می خوره و کمتر در دسترس بدن قرار میگیره.

 

افراد دیگری که در برابر کمبود روی قرار دارن شامل افراد سن بالا (۴۵ درصد از افراد بالای ۶۰ سال کمبود روی دارن)، معتادین به نوشیدنیای الکلی (الکل بر جذب روی در روده تاثیر منفی میذاره و دفع این ماده معدنی از راه ادرار زیاد می شه)، افراد دارای بیماریای معده و روده، و بانوان باردار یا مادران شیرده می شن. رژیم غذایی طولانی یا سابقه مشکلات خوردن هم می تونن به سطوح پاببن روی در بدن آدم منجر شن.

 

روی وارد عمل می شه

روی واسه خیلی از پروسهای بیولوژیکی و سلولی لازمه و محققان هر روز با جنبه های جدیدی از چگونگی پشتیبانی این ماده معدنی از سلامت کلی بدن آدم آشنا می شن.

 

کمک به روده

نقش روی در درمان مشکل کارکرد روده یکی از بخشای نوظهور پژوهشه. مثلا، طی یکی از تحقیقات حیوونی گذشته در دانشگاه کرنل، محققان کشف کردن که کمبود روی جمعیت و تنوع میکروبی در روده رو تغییر میده.

 

تامی راسل، متخصص پزشکی کاربردی در پرتلند، مصرف روی رو به مریضایی که مشکلات گوارشی مانند رفلاکس معده و سندرم روده تحریک پذیر دارن، پیشنهاد می کنه. به گفته ایشون، مشکلات روده امروزه حالتی همه گیر در جوامع پیدا کردن.

 

رشد بیشتر از اندازه باکتریای بد در روده که بیشتر با یه رژیم غذایی ضعیف و مصرف آنتی بیوتیک ها در ارتباطه، می تونه ترشح اسید هیدروکلریک که واسه گوارش مناسب لازمه رو کم کنه. طی یکی از پژوهشای خود، راسل دریافت که مصرف روزانه ۲۰ تا ۳۰ میلی گرم روی به وسیله بیماران گرفتار به مشکلات دستگاه گوارش می تونه به افزایش ترشح این اسید کمک کنه.

 

تقویت سیستم ایمنی

روی التهاب سلولی رو کم می کنه، از لنفوسیتای سیستم ایمنی (گلبولای سفید خون) مراقبت می کنه و از اکسیداسیون سلولی پیشگیری می کنه. اگه کمبود روی داشته باشین، هر چی بیشتر در خطر عوامل مریض کننده و عفونتا قرار دارین.

 

پشتیبانی از باروری و بارداری

محققان از نقش دقیق روی در مراقبت از باروری آگاه نیستن، اما نشونه هایی روشن از مهم بودن این ماده معدنی وجود دارن. آقایانی که دارای تعداد اسپرمای کم هستن، در مقایسه با آقایانی که تعداد اسپرمای بیشتری دارن، سطوح پایین تر روی در مایع منی رو تلاش می کنن. هم اینکه، روی می تونه به تقویت سطوح هورمون تستوسترون کمک کنه که می تونه به جنب و جوش هرچه بهتر اسپرم بدست اومده شه و به نظر می رسه از تخمک و اسپرم در برابر آثار استرس اکسیداتیو و التهاب مراقبت می کنه.

 

از اونجایی که روی از سیستم ایمنی بدن مراقبت می کنه، به نظر می رسه در جلوگیری از عفونتای دوران بارداری که می تونن به سقط جنین یا زایمون زودرس منجر شن، نقش داره. واقعا، پژوهشا نشون دادن که سطوح کافی از روی در بانوان باردار خطر زایمون زودرس رو به اندازه ۱۴ درصد کم می کنه. روی در دوران بارداری واسه تنظیم ساختارهای کروموزومی و بیان ژن نیازه و جفت واسه ایجاد تنظیم سلولی در جنین به روی نیاز داره.

 

سلامت پوست

حدود شش درصد از روی ذخیره شده در بدن رو میشه در لایه خارجی پوست (اپیدرم) و در لایه های زیرین یافت. روی نقشی کلیدی در رشد عادی پوست و بهبود زخم ها اجرا می کنه. واقعا، کمبود روی بیشتر با مشکلات پوستی پیوند خورده.

 

نازک شدن مو و کاهش قدرت چشایی و بویایی از نشونه های کمبود روی در بدنه

 

سلامت روانی و عاطفی

کمبود روی به طور در حال افزایش با سلامت روانی ضعیف پیوند خورده. در شرایطی که رابطه بین افسردگی و سطوح پایین روی از سالای دهه ۱۹۵۰ زیر بررسی بوده، مطالعه ای نوین نشون میده که تقریبا یه سوم از تموم بیماران گرفتار به افسردگی، و نصف بیماران گرفتار به مشکلات روانی با کمبود روی مواجه بودن.

 

محققان توجه خاص ای به اندازه روی در هیپوکامپ مغز داشتن، که مسئولیت کنترل خلق و خو و حافظه رو رو دوش داره. به واسطه ویژگیای ضد التهابی و تقویت کننده سیستم ایمنی، بعضی می گن که روی از هیپوکامپ در برابر آثار منفی استرس بیشتر از اندازه و اکسیداسیون مراقبت می کنه.

 

دریافت روزانه روی

روی در وسعت بزرگی از مواد غذایی پیدا میشه، اما تحقیقات نشون دادن که در منابع حیوونی مانند گوشت گاو، گوشت ماکیان و غذای دریایی بیشترین اندازه از این ماده مغذی هست.

 

با اینکه بیشتر میوه ها و سبزیجات اندازه کافی از روی رو جفت و جور نمی کنن، اما غلات و حبوبات منابع بهتری حساب می شن. بر همین پایه، افراد گیاهخوار سالم که از یه رژیم غذایی خوب برنامه ریزی شده استفاده میکردن، معمولا دوز روزانه پیشنهاد شده از روی (هشت میلی گرم واسه بانوان و ۱۱ میلی گرم واسه آقایون) رو دریافت می کنن، اما گیاهخوارانی که نشونه های کمبود روی در اونا دیده می شه باید اندازه دریافت این ماده مغذی رو زیاد کنن.

 

چه وقتی به روی بیشتر نیاز دارین

تعیین این که چه وقتی با کمبود روی مواجه هستین می تونه گول زننده باشه. یه آزمایش خون ساده می تونه سطوح روی رو مشخص کنه، اما یافته های همیشه درخشش دهنده این که چقدر روی در بدن شما (مثلا در پوست) ذخیره شده، نیستن. از راه هموستاز – توانایی بدن در تنظیم و اثبات خود با وجود تغییر شرایط خارجی – تقریبا تموم روی بدن در هر وقتی در سلولا باقی می مونه.

 

اگه به کمبود روی در بدن خود مشکوک هستین با دکتر مشورت کنین. ایشون می تونه پیشنهادای لازم درباره چگونگی تامین این ماده مغذی رو ارائه کنه. دنبال کردن پیشنهادای دکتر رو جدی بگیرین چون دریافت بیشتر از اندازه هر ماده معدنی از جمله روی می تونه مشکل آفرین باشه.

 

اگه تعداد خیلی از نشونه هایی که در ادامه به اونا اشاره می شه رو تجربه می کنین، بهتر با دکتر خود درباره بررسی احتمال کمبود روی صحبت کنین.

اشتهای کم شده

کاهش قدرت چشایی و بویایی

مشکلات گوارشی مانند اسهال، رفلاکس معده، سندرم روده تحریک پذیر، اسید هیدروکلریک کم

کاهش وزن

کارکرد ضعیف سیستم ایمنی (سرماخوردگیای تکراری، عفونتا، التهاب)

نازک شدن مو

روند کنه بهبود زخم

مغز مه آلود

افسردگی

.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *