آیا کافئین باعث جلوگیری از جذب آهن در بدن می شود؟ | بیماری

: کافئین باعث جلوگیری از جذب آهن در بدن می شه؟

: کافئین باعث جلوگیری از جذب آهن در بدن می شه؟ 

شمار زیادی از افراد عقیده دارن که نباید پس از غذا خوردن شروع به مصرف کافئین کنیم چون باعث پیش گیری از جذب آهن در بدن می شه. غذاها و نوشیدنیای شامل کافئین به یکی از بخشای اثبات بیشتر رژیمای خوراکی دنیای نوین تبدیل شدن. قهوه در بین پرطرفدار ترین انتخابا قرار داره. کافئین یه محرک طبیعی هست.

با این وجود، بعضی ادعا می کنن که این ماده در جذب بعضی مواد مغذی، مثل آهن، اضطراب بوجود میاره. در نتیجه، به بعضی افراد پیشنهاد می شه از مصرف قهوه و کافئین دوری کنن. چندین مطالعه نشون دادن که قهوه و دیگه نوشیدنیای کافئین دار می تونن جذب آهن رو کم کنن. یافته های یه مطالعه نشون داد

که نوشیدن یه فنجون قهوه به همراه همبرگر جذب آهن رو تا ۳۹ درصد کم می کنه. نوشیدن چای، یکی دیگه از مهارکنندهای جذب آهن، با وعده خوراکی نمونه جذب آهن رو تا ۶۴ درصد کم کرد.مطالعه ای دیگه نشون داد که نوشیدن یه فنجون قهوه فوری با وعده خوراکی شامل نون جذب آهن رو بین ۶۰ تا ۹۰ درصد کاهش داده هست.

هرچه قهوه یا چای غلیظ تر باشه، جذب آهن هم هرچه بیشتر کم میشه. با این وجود، به نظر نمی رسه کافئین تنها ماده ای باشه که در جذب آهن اضطراب بوجود میاره. واقعا، یافته های یه مطالعه نشون داد که کافئین به تنهایی فقط با ۶ درصد از آهن یه وعده خوراکی پیوند تشکیل می ده. با دقت به این درصد پایین، عوامل دیگری باید در جذب آهن موثر باشن.

علاوه بر این، مصرف منظم قهوه ممکن هست بر سطوح ذخایر آهن بدن هم اثر داشته باشه. یافته های یه مطالعه با حضور شرکت کنندگانی سن بالا نشون داد که مصرف هرروز قهوه با یه درصد فرتین کمتر در رابطه بوده هست. فرتین پروتئینی هست که سطوح ذخایر آهن رو نشون می ده. با این وجود، باید به این نکته حواستون باشه که اثرات قهوه و کافئین بر جذب آهن به زمان مصرف هم وابسته. مثلا، نوشیدن قهوه یه ساعت پیش از یه وعده خوراکی اثری بر جذب آهن نداره.

مواد دیگری که بر جذب آهن موثر هستن
کافئین تنها ماده ای نیس که در جذب آهن اضطراب بوجود میاره. پلی فنولای موجود در قهوه و چای به نظر میرسه یکی از مهارکنندهای بزرگ جذب آهن هستن. از جمله اونا میشه به اسید کلروژنیک که بیشتر در قهوه، کاکائو و بعضی گیاهان دارویی یافت میشه، اشاره کرد.

همین طور، تاننایی که در چای مشکی و قهوه وجود دارن، جذب آهن رو کاهش میدن. این ترکیبات طی روند گوارش با آهن پیوند تشکیل داده و جذب این ماده رو مشکل میسازن. اثر اونا بر جذب آهن به اندازه دوز وابسته، یعنی با افزایش محتوای پلی فنولای غذا یا نوشیدنی اندازه جذب آهن کم میشه.

نوع وعده خوراکی بر جذب آهن تاثیر میذاره
جذب آهن روندی پیچیده هست و تحت تاثیر عوامل خوراکی بسیاری قرار میگیره. دلایل نشون میدن که نوع غذای مصرفی شما در امتحان با نوشیدن قهوه یا نوشیدنیای کافئین دار اثر بزرگتری بر جذب آهن داره. بعضی شکلای جور واجور مواد خوراکی جذب آهن رو بهتر می کنن، در شرایطی که یه سریای دیگه اونو کاهش میدن.

نوع آهن مصرفی شمام مهمه. آهن به دو شکل در مواد خوراکی یافت میشه که شامل آهن هِم «Heme» و آهن غیر هِم «Non-Heme» می شن. آهن غیر هِم که بیشتر در مواد خوراکی گیاهی پیدا میشه، تقریبا ناپایدار هست و تحت تاثیر عوامل خوراکی بسیاری قرار میگیره. تنها ۲ تا ۲۰ درصد از آهن غیر هِم جذب میشه.

در برابر، آهن هِم که بیشتر در بافتای حیوونی «گوشت قرمز، گوشت ماکیان و غذای دریایی» پیدا میشه، از درصد جذب آهن بالاتر بین ۱۵ تا ۳۵ درصد بهره مند هست. بر همین پایه هست که آهن هِم دست نخورده جذب می شه و تحت تاثیر عوامل خوراکی دیگه قرار نمی گیره.

از این جهت، قهوه و نوشیدنیای کافئین دار بیشتر احتمال داره جذب آهن غیر هِم از مواد خوراکی گیاهی رو کم کنن، اما اثر مقداری بر آهن هِم با اصل مواد خوراکی حیوونی دارن. علاوه بر این، پروتئین حیوونی، ویتامین C و مس در وعده های خوراکی می تونن جذب آهن غیر هِم رو بهتر کنه و اثرات منفی قهوه و نوشیدنیای کافئین دار بر جذب آهن رو کم کنن. در نتیجه، انتخابای خوراکی شما و نوع آهن مصرفی بر اثر مصرف قهوه و نوشیدنیای کافئین دار در جذب آهن موثر هستن.

باید مصرف قهوه و کافئین رو کم کنین؟
چندین مطالعه نشون دادن که قهوه و کافئین با کمبود آهن در افراد تندرست در رابطه نیستن و هیچ خطر کمبود آهن رو ایجاد نمی کنن. افراد تعداد خیلی از غذای مصرفی خود به اندازه کافی آهن دریافت میکنن. دریافت منظم ویتامین C و آهن هِم از منابعی مثل گوشت قرمز، گوشت ماکیان و غذای دریایی میتونه از کنترل جذب آهن به واسطه مصرف قهوه و چای پیشگیری کنه.

اما وقتی که موضوع مصرف پلی فنولا در سطوح بسیار بالا مطرح باشه، شرایط این جوری نیس. گروه های در خطر زنان در سنین باروری، نوزادان و کودکان، آدمایی با یه رژیم خوراکی ضعیف و محدود، مثل گیاهخواران، و آدمایی گرفتار به بعضی مریضیا، مثل مریضی التهابی روده رو شامل می شن. ممکن هست احتیاجی نباشه این آدما به طور کامل مصرف قهوه و کافئین رو قطع کنن.

عوضش، به افراد در خطر پیشنهاد می شه این نکات خوب رو مطلوب بذارن:

چای و قهوه رو در فواصل بین وعده های خوراکی بنوشن.
دست کم یه ساعت پس از مصرف وعده خوراکی چای یا قهوه بنوشن.
مصرف آهن هِم از منابعی مثل گوشت قرمز، گوشت ماکیان یا غذای دریایی رو زیاد کنن.
دریافت ویتامین C رو در زمان وعده های خوراکی زیاد کنن.
مواد خوراکی غنی شده با آهن مصرف کنن.

مواد خوراکی با محتوای بالای کلسیم، و فیبر مثل غلات کامل رو جدا از مواد خوراکی پر از آهن مصرف کنن.

نوشیدنیای کافئین دار، مثل قهوه و چای، نشون دادن که می تونن جذب آهن رو کم کنن. با این وجود، به نظر می رسه محتوای پلی فنولا و نه خود کافئین در این پایه موثر هست. غذاها و نوشیدنیای کافئین دار با کمبود آهن در افراد تندرست در رابطه نیستن، چون جذب آهن تحت تاثیر عوامل خوراکی بسیاری قرار میگیره.

با این وجود، کسائی که در خطر کمبود آهن قرار دارن با دوری از مصرف قهوه و چای در زمان وعده های خوراکی و انتظار دست کم یه ساعته پس از وعده خوراکی واسه نوشیدن چای یا قهوه، احتمال خطر رو کاهش میدن.

.

منبع : parsnaz.ir

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *