آیا ژنتیک می تواند موفقیت دوندگان شرق آفریقا در ماراتن را توضیح دهد؟ | بیماری

: مجله علمی ایران: بیشتر از ۱۰۰۰۰ ورزشکار از ۲۰۶ ملی بودن جور واجور واسه  دست پیدا کردن به افتخار در بازیای المپیک امسال در ریو به رقابت می پردازن. اما وقتی که مسابقات دو ماراتن انجام می شه، مانند سالای قبل، ورزشکارایی از کشورای شرق آفریقا یا ورزشکاران میراث شرق آفریقا در بخش فینال شرکت دارن.

به چه دلیل ورزشکاران این منطقه ازجهان تمایل دارن که اینجور موفقیت فوق العاده ای تو یه رشته ورزشی داشته باشن؟ بیشتر پیشنهاد می شه که عوامل ژنتیکی باید در این اثر داشته باشه. براساس تعداد مدالای المپیک به دست اومده به وسیله ورزشکاران این منطقه محلی که  منابع تقریبا محدودی واسه  آموزش دارن، این یه فرض منطقی به نظر می رسه.

به عنوان نتیجه،  تعجب آور نیس که تعدادی از تحقیقات علمی در طول ۱۵ سال گذشته تلاش کردن تا به این سوال جواب بدن. دلایلی هست که نوع بدن دوندگان ماراتن شرق آفریقا – پاهای بلند و باریک – ممکن  است در افزایش بهره وری این ورزشکاران سهیم باشه، به خصوص در مسابقه سرعت.  با این حال، یافته های کلی این تحقیقات تحقیقاتی، صفات ژنتیکی رو که شک نداشته باشین می تونه موفقیت دوندگان ماراتن شرق آفریقا رو توضیح بده، مشخص نساخته س.

چون کارکرد ورزشی نخبگان پدیده ای پیچیده س، بعیده که موفقیتای ورزشی درنتیجه یه عامل ژنتیکی باشه.  اما ممکنه که موفقیت این ورزشکاران در نتیجه ترکیبی از تعامل ژنها باشه که جدیدترین تحقیقات ژنتیکی در تلاش واسه کشف اوناس.

اگه تحقیقات ژنتیکی به تنهایی نمی تونه تسلط دوندگان ماراتن شرق آفریقا رو توضیح بده، چه عوامل دیگری ممکنه در پشت این موفقیت باشه؟ یه عواملی که هم جهت با این تحقیق پیشنهاد شده، پیاده روی گسترده و دوندگی این ورزشکاران در سنین پایینه- بیشتر فاصله ای بین ۵ تا ۲۰ کیلومتر تا مدرسه فاصله دارن. با این حال، این مقدمه  اولیه واسه تمرین استقامتی به نظر نمی رسه که  ماکزیمم ظرفیت هوازی بالاتری (عامل تعیین کننده در کارکرد استقامتی) رو نسبت به دوندگان ماراتن اروپایی نتیجه دهد.

اینجور ارتفاعات بزرگ

در مورد ارتفاع چیجوری؟ خیلی از نخبگان دوندگان ماراتن کنیایی و اتیوپیای در مناطقی با ارتفاع حدود ۲،۰۰۰-۲،۵۰۰ متر به دنیا اومده و بزرگ شدن. این مورد ممکنه  درنتیجه  سطح بالاتری از هموگلوبین (پروتئینی در سلولای قرمز خونه که اکسیژن رو در بدن حمل می کنه) و هماتوکریت (نسبت سلولای قرمز در خون) باشه. که  به نوبه خود، منتهی به افزایش توانایی انتقال اکسیژن در عضلات در حال فعالیت می شه.

در حالی که  زندگی کردن  در اینجور ارتفاعاتی ممکنه به تنهایی  این موفقیت رو توضیح نده، انگار ورزشکاران شرق آفریقا توانایی آموزش دیدن با شدت بالا یعنی در ارتفاع  رو دارن. این چیزیه که ورزشکاران بدون قرار گرفتن در برابر ارتفاع  بالا با اون دچار مشکل می شن.  Iten  و Addis Ababa مکانای آموزش اصلی واسه دوندگان ماراتن اتیوپیایی و کنیایی هستن و هردو در ارتفاع ۲۴۰۰ متری از سطح دریا قرار دارن. پس منطقی بنظر می رسه که قرار گرفتن زیاد در برابر ارتفاع بالا و توانایی آموزش دیدن با شدت بالا در ارتفاع، ممکنه در بخشی از موفقیت دوندگان ماراتن شرق آفریقا سهیم باشه.

دلیل پایانی  که بیشتر واسه تسلط  این دوندگان شرق آفریقا پیشنهاد می شه، انگیزه واسه رسیدن به موفقیت اقتصادیه. در کشورای تقریبا فقیر، موفقیت در وقایع پر سودی مانند دو ماراتن خیلی می تونه موقعیت یه ورزشکار رو در جامعه بالا ببره.

ما هنوز نمی تونیم  قطعی بگیم چی در  پشت موفقیت فوق العاده دوندگان ماراتن شرق آفریقا هستش. اما تحقیقات نشون میده که بعیده که یه عامل ژنتیکی این موفقیت  رو توضیح بده. اما یه بدن با شرایط مطلوب منتهی به به درد بخور بودن بیومکانیکی خوبی می شه که ممکنه در کنار قرار گرفتن دونده در ارتفاع زیاد و انگیزه روانی واسه موفقیت نقش مهمی داشته باشه.

 این مقاله در اول در The Conversation منتشر شد.

.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *